Categorie:Streptokokken A bacterie

Al 3 weken in het UMCU …..

Gelukkig gaat het wel steeds iets beter. Dolf ligt sinds gisteren op een 2-persoonskamer.
In het weekend komt er geen fysiotherapeut langs. Daar was Dolf wel blij om: vandaag was hij doodop.
Hij had vannacht goed geslapen, maar na de verzorging viel hij weer in slaap. Toen de familie om 15.00 uur kwam, sliep hij. Om 16.15 uur moest de visite maar gaan. Om kwart voor 7 sliep hij, toen Marjolein binnenkwam.

De plastisch chirurg heeft de wonden beoordeeld. De borstwond geneest goed. Sinds een dag of 4 moet de wond “drogen aan de lucht”. Dit betekent, dat er geen verband meer overheen ligt. Wel confronterend als je voor het eerst bij hem op bezoek komt. Daar moet je je van te voren wel even op instellen!

De schaafwonden (de hele voorkant van beide bovenbenen) zijn in folie verpakt. Het folie gaat er volgende week pas af. Het bloed, samen met de folie zorgt voor een verdoofd gevoel, waardoor Dolf er geen pijn aan heeft. De borstwond is met heel veel water schoongemaakt. Het beste zou zijn, als het onder de douche kan, maar Dolf kan nog niet staan. Vanochtend heeft hij weer “gebengeld” en met hulp van 2 verpleegkundigen heeft hij geprobeerd te staan. Lukt nog niet. Hij heeft bijna geen kracht.
Ook zijn fijne motoriek is nog niet best. Zijn Iphone kan hij ook niet bedienen.Schrijven kan hij ook niet. Er is nog heel wat oefening (training!) nodig. Gelukkig heeft hij een tv met een toetsenbord eronder. Er zit een touchpad op, zodat hij gemakkelijk de tv kan bedienen. Als hij wat verder is, kan hij daar ook internetten.
(Maar nu nog even niet….)

Van de wonden heeft hij geen last. Wel van de nog steeds opgezwollen hals. Die is heel hard geworden.
Bovendien heeft hij nu erge keelpijn, pijn in zijn oren en het lijkt of zijn neus verstopt is. De arts zal gevraagd worden om neusdruppels. Hij heeft geen koorts.
Een washandje met ijsklontjes lijkt iets te helpen tegen de pijn.  Zelf vasthouden gaat niet, dus dat is een taakje voor de visite.

Waardes zijn (voor deze situatie) goed: bloeddruk 116/69     polsslag 98      zuurstofopname in orde         temp. 37,1.  Hij ligt niet meer aan de monitor, maar de zuster kwam tijdens bezoek even controleren.
Dolf weet heel goed, dat zijn waardes normaal heel anders zijn (polsslag circa 60).

Een 2-persoonskamer is luxe. Er wordt niet te streng gekeken naar bezoektijden e/o aanwezigheid van maximaal 2 bezoekers per patiënt. Voor Dolf is meer dan 2 toch wel te vermoeiend: hij kan zijn hoofd niet goed draaien, dus naar één kant van het bed kijken, is al moeilijk genoeg.

Hij geniet wel van de verhalen over kleine gebeurtenissen thuis, over onze kleinzoon. (Hij mist hem enorm en andersom ook ….. Opa Dolf was vanaf eind september natuurlijk bijna altijd thuis, en er dus heel vaak als onze kleinzoon er was.) Er hangt een prachtig knutselwerkje bij zijn bed.

Ook al is Dolf van de IC af, toch maar geen bloemen sturen, daar kunnen ook bacteriën in zitten. 
Gezien Dolf’s kwetsbaarheid, kijken we liever naar een mooie kaart dan naar een bos bloemen!

Op de verpleegafdeling is bezoek mogelijk tussen 15.00 en 20.00 uur. Toen Dolf dat hoorde, verzuchtte hij, dat hij hoopte niet nog meer visite te krijgen. 

Het is nog steeds bijna alleen familie die langs komt. En zelfs dat is Dolf al te vermoeiend. Hij heeft zijn energie zelf veel te hard nodig! Hij geeft zelf aan, of hij bezoek aan kan. Afgelopen woensdag is zelfs de familie afgebeld, omdat hij geen energie meer had. Dan is zelfs een aanwezig familielid dat niets zegt, te veel.

Sorry, voorlopig geen bezoek, dat is het verzoek van Dolf.

Om 8.00 uur gebeld:
Halverwege de nacht werd Dolf weer teruggeplaatst naar zaal, er kwam een patiënt binnen die echt op een kamer apart moest liggen. Niets aan te doen, maar wel erg jammer voor hem.

Om 11.30 uur weer een verhuizing, nu naar een verpleegafdeling, weer een stap in de goede richting.

Dolf heeft geen medicijnpomp meer nodig: de morfine is stopgezet. Nu krijgt hij extra paracetamol, opgelost via de sondevoeding. Nieuw infuus gekregen, nu alleen nog maar voor een klein beetje extra vocht/zout. Op de intensive care hingen er 5 zakken vocht tegelijk, die op 5 verschillende plekken zijn lichaam instroomden. Dat was nodig, om zijn bloedvaten gevuld te houden en de bloeddruk op peil. Wat een vooruitgang, als je daar aan terugdenkt!. Ook is de monitor die non-stop polsslag/bloeddruk/temperatuur/zuurstofopname etc. bijhield, losgekoppeld. Veel minder apparatuur, veel minder gepiep, geborrel, gesissssssssss.
Na een paar uurtjes op zaal is hij gelukkig overgeplaatst naar een 2-persoonskamer. Eindelijk rust.

Hij leest met veel aandacht alle kaarten die we voor hem meenemen.We moeten jullie via het blog er maar alvast voor bedanken van hem.

Gesproken met de hematoloog. Hoe moet het nu verder met de behandeling van de myelofybrose?
Eerst moet de borstwond genezen, zonder complicaties zal dat circa 1 maand gaan duren. Hij zal zo snel mogelijk naar huis komen, maar nu kan dat nog niet. Daar is hij te zwak voor.
Thuis zal hij verder moeten aansterken, voordat de opname voor de stamceltransplantatie kan plaatsvinden. Het is nog niet in te schatten, hoelang hij daarvoor nodig zal hebben.  

WAARSCHUWING:

Als iemand nu bij Dolf langs gaat, is het heel belangrijk vooraf de handen met alcohol te reinigen. Niet fit, of zelfs verkouden, laat staan grieperig?? Niet in zijn buurt komen!!!!  Bij enige twijfel wegblijven!!  Geen jas aanhouden tijdens het bezoek. Deze regels gaan nog heel lang duren. 

Hij is heel kwetsbaar en dat wordt nog erger na de stamceltransplantatie, waarbij zijn totale afweersysteem wordt platgelegd. Maandenlang afstand houden, niet onder de mensen komen, zelfs niet naar de winkel. Mensen (= kans op besmetting) vermijden.

Toen Dolf voor het eerst bij de afdeling hematologie kwam, stak de hematoloog zijn hand uit en stelde zich voor. Meteen ging hij zijn handen met Dettol wassen, nog voordat we het gesprek hadden.
Vervolgens zei hij, dat het de laatste keer was dat hij ons de hand zou schudden.
“Dit is niet onaardig bedoeld,” zei hij, “maar er zijn hier zoveel kwetsbare (ex-) patiënten, dat ik besmetting wil voorkomen.”  


DUS:
Geen handen geven (tenzij met alcohol gereinigd), en natuurlijk ook niet zoenen.
Geen goedbedoelde, troostende aanrakingen. Deze regels gelden ook voor Marjolein!!!

Overigens is het nog steeds bijna alleen familie die langs komt. En zelfs dat is Dolf soms al te vermoeiend. Hij heeft zijn energie zelf veel te hard nodig! Hij geeft zelf aan, of hij bezoek aan kan. Afgelopen woensdag is zelfs de familie afgebeld, omdat hij geen energie meer had. Dan is zelfs een aanwezig familielid dat niets zegt, te veel.

Sorry, voorlopig geen bezoek, dat is het verzoek van Dolf.