Categorie:Blog Dolf

Op verzoek van Dolf zorg ik, Marjolein, voorlopig voor zijn blog

FANTASTISCH NIEUWS

Volgens de hematologen is Dolf officieel “uit de dip”!

Dat wil zeggen dat het beenmerg, dankzij de donor, weer begonnen is met het aanmaken van witte bloedcellen.

Bloedwaardes:
HB 4,6
Trombo’ s 7

                                Witte bloedlichaampjes 1,2 (ochtend) 1,9 (avond)

Ook de intensivist is positief: De temperatuur is redelijk onder controle, geen hoge koorts meer, nog slechts lichte verhoging. Hiervoor worden voorlopig nog even extra antibiotica gegeven. In vergelijking met afgelopen maandag is er zeker een stijgende lijn ingezet.

Minder fantastisch

Dolf’s ademhaling is nog steeds een probleem. Hij heeft het benauwd, snelle oppervlakkige ademhaling.
Veroorzaakt door vocht in/achter longen? Er zal nu toch weer plasmedicatie gegeven worden, langzamer toegediend via de pomp, want de vorige keer veroorzaakte het hartritmestoornissen. Af en toe is het hartritme toch weer een tijdje onregelmatig.

Misschien is er toch nog een sluimerende longontsteking?

En waarom zakt de temperatuur niet verder? Nog steeds richting de 38 graden. Er wordt nu opnieuw een keel-kweek afgenomen. Misschien zit er toch nog een virus? 

Dolf…

Dolf heeft al zijn energie nodig om adem te halen. Hij is wel helder, kan natuurlijk niet praten, maar als je goede vragen stelt, kan hij wel ja of nee aangeven. Door de beademing krijg je een hele droge mond. Dolf gaf aan iets te drinken te willen. Het drinken van 2 slokjes appelsap door een rietje zorgt voor een daling van de saturatie van 98 naar 90% en extra benauwdheid, het zweet breekt hem uit. Niet echt voor herhaling vatbaar.

Hij ligt eigenlijk de hele dag stil op zijn rug, af en toe zijn ogen open. Hij slaapt niet. Hij verdraagt geen muziek, wil vooral ook geen tv boven zijn bed. Hij ligt en hij ademt…

Hij reageerde wel meteen dolenthousiast op de berichten dat de stamcellen hun werk gaan doen. Meteen 2 duimen de lucht in.

Alert

Als er medici en verpleegkundigen aan zijn bed staan, is hij even heel actief.
Hij probeert zijn vragen duidelijk te maken. Hij blijft alert op zijn eigen situatie: wat gebeurt er? wat spuiten ze nu in? waarom? wat zijn de uitslagen? Zodra ze weg zijn, gaan de ogen weer dicht en is hij helemaal gesloopt.

Op naar dag 14…

Even kort

In de nacht periode met hartritmestoornis. Redelijk gemakkelijk weer hersteld.

Bloedwaardes:
Trombo s 7
Hb 4.6

GROOT NIEUWS:   ER ZIT EEN STIJGING IN DE WAARDE VAN DE

WITTE BLOEDLICHAAMPJES   NU 1,2                   

 (van 0,4 naar 0,5 naar 0,9 …..)

WE ZIJN DOLGELUKKIG !!!!!!

Op verzoek van Dolf zorg ik, Marjolein, voorlopig voor zijn blog

Nacht

Telefoontje 7.00 uur: Dolf heeft niet geslapen. Het hartritme was weer onregelmatig en hoog.
Temperatuur was in de nacht redelijk, maar liep in de ochtend alweer op tot 38,7 graden.

Metingen 10.00 uur

Hartslag 150 en onregelmatig
Saturatie 95 %
Hb 5,5
Trombo’s 6 (transfusie vandaag)

Dolf is uitgeput, doodmoe.
Gelukkig heeft hij geen pijn dankzij de pijnstillers.

Medicijnen/zuurstof

Medicatie om het hart rustig te krijgen. Er bestaat een kans, dat Dolf opnieuw een beademingsbuis moet krijgen. Besloten wordt dat er een ander zuurstofmasker wordt aangesloten: eentje dat strak tegen het gezicht aan zit, en waardoor de zuurstof met druk naar binnen wordt geblazen. Praten is voor Dolf weer onmogelijk. Saturatie stijgt meteen tot 98%.  Hopelijk is dit masker voldoende en is het opnieuw inbrengen van de beademingsbuis niet nodig.

Aan het eind van de ochtend is het hartritme weer rustig.

Aan het eind van de middag slaat het hart weer op hol. Er wordt weer een ECG gemaakt. Door medicijnen is om 19.00 uur het ritme weer o.k. Het blijft spannend.

Temperatuur

Om 20.00 uur is de temperatuur 37,5! Het lijkt erop, dat de antibiotica goed werk doen.

Vocht

Dolf is ondanks alles erg alert: Hij houdt goed bij wat er gebeurt. Als hij de arts hoort zeggen, dat er extra vocht moet worden gegeven, trekt hij zijn aandacht met een armbeweging en wijst heel nadrukkelijk naar zijn voeten… Ik kan zijn gedachten verwoorden: “Moet er nog meer vocht bij? Hij heeft al zulke opgezette voeten.”

Het antwoord: Door ziekte gaat vocht in weefsel zitten en niet in de bloedvaten. Door de ziekte “lekt” het vocht uit de bloedvaten, wat slecht is voor de bloeddruk. Er moet dus vocht toegevoegd worden, ondanks dat Dolf’s voeten erg opgezet zijn. Noodzaak dus.

Bijzonder moment

Er kwamen enkele medici de ronde doen. Het woord werd gevoerd door een bekende chirurg. Ook Dolf herkende hem meteen: één van de chirurgen die de spoedoperatie voor het bestrijden van de streptokokken-infectie hadden uitgevoerd. Dolf trok zijn ziekenhuis-hemd een stukje opzij, wees op de plek waar de nieuwe huid zichtbaar is en stak zijn duim omhoog.
Een levensreddende operatie… Knap staaltje werk…

Toen was het ook een heel gevecht…

EINDIGEN MET GOED NIEUWS

De witte bloedlichaampjes nemen (minimaal) toe. Van 0,5 naar 0,9. Dit kan betekenen, dat de stamcellen aanslaan, en dat er nieuw (bloedaanmakend) beenmerg ontstaat… Afwachten.

.

  

Op verzoek van Dolf zorg ik, Marjolein, voorlopig voor zijn blog

Pijn/koorts

Dolf heeft heel veel pijn in zijn buik en/of milt. Dosis morfine is verhoogd.

Hij heeft ’s ochtends lichte verhoging. In de loop van de middag gaat hij achteruit.
Veel pijn, te snelle ademhaling, te hoge hartslag, hoge bloeddruk, licht benauwd, te lage zuurstofopname, temperatuur stijgt weer.

Er wordt meteen aangepakt: longfoto (beginnende longontsteking?) kweken (zit er een bacterie in bloed?), ECG… Bloedgas prikken. Controle door chirurg, hematoloog, intensivist.
Koorts loopt weer op tot 39,7. Dolf is misselijk van de pijn, hondsberoerd, ligt te rillen van de koorts.

Besloten wordt breed antibiotica te geven, extra pijnstillers, medicijnen voor de longen en bloeddruk.
I.p.v. een zuurstofslangetje door de neus krijgt Dolf een zuurstofmasker. Hopelijk verslechtert hij niet meer, want dan moet hij weer aan de beademing.

Aan het begin van de avond begint het e.e.a. te verbeteren. Dankzij alle ingrepen gaat het iets beter met Dolf: minder pijn, minder koorts.

Wat een lijdensweg.

Dolf is uitgeput, begint nu toch de moed te verliezen.

Bijna dag 12 …

 

Benauwdheid/pijn

Aan het eind van de middag van dag + 10  kreeg Dolf het wat benauwder. Zijn hartslag werd ook iets hoger, maar niet onregelmatig. Aan het begin van de avond kreeg hij pijn in zijn schouder, daarna in zijn linkerzij. De arts vertrouwde het niet en heeft Dolf naar de radiologie doorverwezen voor een CT-scan.
De angst was, dat er een bloeding in de milt was opgetreden (met lage bloedplaatjes waarde …)

Gelukkig bleek dit niet het geval. Wel bleek duidelijk een (nieuw) milt-infarct te zien op de scan.
Er is dus een stukje weefsel van de milt afgestorven door slechte bloedvoorziening. Er is overleg geweest met de hematoloog. Conclusie: dit milt-infarct is niet ernstig, maar kan wel heel pijnlijk zijn.
Dolf krijgt nu weer morfine voor deze pijn. De benauwdheid is misschien door de pijn gekomen. De metingen van hart/bloeddruk/temperatuur waren juist prima, dus daar zal de benauwdheid niet door veroorzaakt zijn. 

Weer een angstig avontuur … En wij zaten er weer bij en keken ernaar…

Op naar dag “+ 11”