Het gaat goed!

Ruim 3 weken na de hersteloperatie zijn de wonden voor 99,9% al genezen!
Daardoor had ik de afgelopen week meteen meer energie. Gelukkig kan ik nu dus weer wat ondernemen. Dankzij de inzet van de fysiotherapeut en de oefeningen die ik doe, gaat het bewegen van nek en schouders, langzaam maar zeker, wel weer iets beter.  
De 2e week na de operatie heb ik veel pijnstillers genomen om de pijn in schouders en wonden te onderdrukken, en dat ben ik deze week weer aan het afbouwen. Zonder pijnstillers lukt nog niet helemaal, maar de dosis (3 x diclofenac en 4 x 1000 mg paracetamol) is al behoorlijk afgebouwd.

Met de hematoloog hebben we afgesproken dat de stamceltransplantatie (SCT) zal plaatsvinden, “als ik voldoende ben aangesterkt”. Komende vrijdag, de 13e (!), hebben we een afspraak en dan wil ik met hem het volgende schema bespreken :

– juli en augustus : kracht en conditie opbouwen.
– september : alle onderzoeken nogmaals doen om te kijken of ik sterk genoeg ben om de SCT te ondergaan.
– oktober : stamceltransplantatie.

Om kracht en conditie op te bouwen ben ik deze week lid geworden van een fitnesscentrum. Gelijk 3 maal geweest en wat is het toch heerlijk om op een hometrainer en een loopband te sporten. Natuurlijk nog niet lang en zwaar, maar het is wel ongelooflijk dat dit nu al kan, terwijl ik 2-3 maanden geleden de rolstoel en rollator nog nodig had en nauwelijks kracht had om mijn bed uit te komen.

Als de onderzoeken in september plaats gaan vinden, kunnen we de uitslagen natuurlijk prima vergelijken met die van bijna een jaar geleden. Ben benieuwd hoe ik er dan voor sta in vergelijking met toen. Ik ga er in ieder geval mijn best voor doen.