UMCU Dag 4 Verpleegafdeling

Een half uur in een “luie stoel” gezeten! Toch weer iets opgebouwd! Dolf’s fijne motoriek gaat heel snel vooruit: hij kan de Iphone wel weer bedienen. Hij moet alleen nog niet gebeld worden, want praten is nog moeizaam en hij kan zijn mobiel niet (lang) bij zijn oor houden. 

Het lijkt erop, dat Dolf een ordinaire verkoudheid te pakken heeft. Een verstopte neus, keelpijn. Een klam voorhoofd. Gelukkig heeft hij geen verhoging. 
H.b. is 5.7, nog wel aan de lage kant. Morgen kijken ze of er weer een bloedtransfusie nodig is.
Vanmiddag heeft Marjolein weer de avond-visite (zijn broer en schoonzus) moeten afbellen. Dolf was doodop, viel tijdens het bezoek 2 x in slaap. Hij kan er niet over uit, dat hij zo zwak geworden is. (“ik kan niet eens meer op mijn eigen benen staan.”)

Hij heeft met heel veel verbazing voor het eerst het blog gelezen. Dat dat hem allemaal overkomen is….., zo kort voor de opname. Dolf schudt zijn hoofd: “Het ging zo goed. Hoe kan dat nou?”
Hij is blij, dat we het blog over hem (maar vooral ook voor hem) hebben bijgehouden.

Naast het blog hebben we nog wat extra notities voor hem persoonlijk gemaakt, foto’s, afdeling-boekjes bewaard. Alles om hem zo duidelijk mogelijk te kunnen “bijpraten”.